| Episkop Vasilije Kačavenda obnavlja pravoslavnu crkvu u Orašju! |
|
Tko je kontraverzni Kačavanda i kakve je odnose imao sa UDBOM prenosimo vam iz pisanja Blica:
Vasilije Kačavenda rođen je na sv. Nikolaja 19. 12. 1938. godine u Sarajevu.
Po završenoj osnovnoj školi, završio je petorazrednu bogosloviju, a potom i bogoslovski fakultet u Beogradu sa visokim uspjehom.
Na pravnom fakultetu studirao je pravne nauke, a na filozofskom arheologiju.
Zamonašen je u manastiru Ozrenu 1957. godine, a rukopoložen u čin jeromonaha 1960, a zbog svoje marljivosti u radu u vinogradu Gospodnjem ubrzo je odlikovan pravom nošenja crvenog pojasa i činom proto-sinđela. Kao sabrat manastira Ozrena postavljen je na dužnost arhijerejskog zamjenika i za sekretara Crkvenog suda u Tuzli.
On je dobar deo svog staža u crkvi posvetio i radu za obaveštajnu službu, o čemu svedoče zapisi službi još iz perioda stare Jugoslavije. O tome postoji znatan broj dokumenata. Neki od njih otkrivaju način rada Vasilija Kačavende, ali i potvrđuju činjenicu o kojoj se do sada samo spekulisalo u javnosti - da je angažmanom u službi i njenom preporukom doveden na mesto episkopa 1978. godine.
Godinu dana ranije, marta 1977. godine, krenula je prepiska unutar službi stare Jugoslavije da li je dobro ili ne progurati Kačavendu za episkopa. Od 1976. Kačavenda se vodi pod „OO”, to jest, pod operativnom je obradom u cilju prikupljanja materijala zarad ponovnog angažovanja.
Službe u konsultaciji sa tadašnjim republičkim organima bivše republike Bosne i Hercegovine u Sarajevu konstatuju da bi trebalo da se podrži predlog za izbor Kačavende za episkopa SPC. Službe i državni organi su ocenili Kačavendu kao pogodnog zbog činjenice da je „njihov”. Spisi obaveštajaca nude i detaljnije saznanje o tome kako je sadašnji vladika napredovao od sekretara Zvorničko-tuzlanske eparhije do episkopa.
Vasilije Kačavenda je položaj sekretara u Eparhiji iskoristio za ličnu afirmaciju. Službe su imale saznanja da je upravo on sugerisao tadašnjem vladiki Longinu da starije sveštenike sa parohijama, inače odane Longinu i SPC, penzioniše a da na njihova mesta dovodi mlađe. Njima je, kao po pravilu, pre rukopolaganja u većini slučajeva kumovao Kačavenda, a bilo je i slučajeva da je bogatije parohije davao onim sveštenicima koji su mu zauzvrat plaćali nadoknadu. Danas se za vladiku Vasilija nezvanično navodi da je episkop kome je odan najveći deo sveštenstva, te da drži najveći broj crkava u Beogradu jer je u njih dovodio svoje ljude.
Krajem sedamdesetih Kačavenda je dolazio u konflikt sa starijim sveštenicima. Ono što je služba utvrdila jeste da je vešto balansirao, pa su se, zapravo, njegovi sukobi u javnosti prikazivali kao sukobi sveštenstva sa sada počivšim vladikom Longinom. Kako vladiku Kačavendu nisu volele pojedine tadašnje vladike, propalo je par pokušaja vladike Longina da ga progura za episkopa.
Napredovanje i sve veća moć tadašnjeg sekretara eparhije nisu nepoznanica za službe koje su u vreme komunističke Jugoslavije imale upliv u sve strukture društva. Najjača preporuka za njih da izdejstvuju da se sekretar Kačavenda unapredi u episkopa jeste činjenica da je jedan duži period bio u aktivnom odnosu sa službom. Tu saradnju je u jednom trenutku prekinuo Kačavenda, izbegavajući da dostavi podatke vezane za delovanje pojedinih sveštenika. Svečana arhijerejska hirotonija vladike zvorničko-tuzlanskog Vasilija bila je 25. juna 1978. godine u Sabornoj crkvi u Beogradu. Međutim, tadašnji obaveštajci nisu hteli tako lako da se odreknu njegovih usluga.
Čest gost u dvorima vladike Vasilija još od vremena kada je bio monah u Beogradu jeste sadašnji vladika mileševski Filaret. Njih dvojica se krajem osamdesetih i te kako bave ostalim članovima Sabora. Tako se pakuje pismo da su tadašnji vladika žički Stefan i šumadijski Sava komunisti.
Vladika Vasilije Kačavenda u javnosti slovi za patriotu. Međutim, pojedine strukture u SPC, takođe bliske službi, pratile su njegov angažman tokom rata na prostoru bivše Jugoslavije. Česti gosti u Kačavendinim dvorima bili su Momčilo Krajišnik, Biljana Plavšić, braća Karić, pokojni Ljubiša Savić Mauzer, razni političari, a od vladika vranjski Pahomije i mileševski Filaret. U vreme Plavšićeve i Krajišnika otvoreno se razgovaralo i o politici i o državnim i vojnim pitanjima. Međutim, po odlasku domaćih političara, kod vladike Vasilija bi dolazili oficiri SFOR. Poznato je da su postavljali direktna pitanja o temama razgovora, a Kačavenda bi to otvoreno i prenosio.
Danas, mnogo godina posle, vladika Vasilije je, može se slobodno reći, u SPC najjači vladar iz senke. Uz njega su vladike iz bosanskih eparhija, znatan broj episkopa iz dijaspore, vladike iz Srbije Pahomije i Filaret. Taj krug vladika naziva se često bosanskim lobijem na osnovu porekla svog prvog čoveka Kačavende, ali i jer ga većinom čine vladike Bosanci.
Darko Dominiković
Postavi kao omiljeni
Poveznica
Preporuči članak prijatelju
Pregledano: 2583 Komentari (6)RSS sadržaj komentaraPrikaži ili sakrij komentare Ratni zlocincima treba zabraniti kretanje na slobodnoj teritoriji RBiH
Dok mnogi Hrvati iz Bos Posavine ni nakon osamnajest godina ne mogu doci bezbjedno do svojih vjerskih objekata u genocidnoj srpskoj teritoriji
Z***** Vasilije Kocavende imaju hrabrosti i moralnog karaktera..... A Narod se samo cudi i ocekuje da netko drugi reaguje umjesto da javnim protestima izkaze svoje neslaganje i izrugivanje pravdi i srpskoj drskoj provokaciji na svim nivoima kulturnim vjerskim sportskim politickim A Kocavendina bespravno sagradzena crkva jos se ne uklanja iz Fatinog dvorista http://w*w.youtube.com/watch?v=NEG-W3Ch70Q
,
Veljača 28, 2010
Pravila komentiranja
Za Mike
1. U komentarima je zabranjeno otvoreno vrijeđanje, bez obzira o kakvom je vrijeđanju riječ i na koga se odnosi. Ukoliko se ne slažete sa člankom ili nečijim mišljenjem slobodno to komentirajte, ali argumentirano i bez uvredljivih izraza. 2. Uvredljivi komentari biti će brisani. Svi korisnici koji učestalo pokazuju netoleranciju prema ostalima biti će izbrisani iz baze registriranih korisnika. Prethodna upozorenja su moguća, ali redakcija zadržava pravo brisanja takvih korisnika bez najave. 3. U komentiranju se nastojte držati teme. Komentari koji nemaju veze s temom mogu, prema odluci redakcije, biti izbrisani. 4. Sva uvredljiva korisnička imena bit će brisana bez ikakvog prethodnog upozorenja. 5. Prilikom pisanja zabranjeno je koristiti samo velika slova (na Internetu takve postove korisnici doživljavaju kao vikanje), zabranjeno je koristiti "copy paste". Takvi komentari također mogu, prema odluci redakcije, biti brisani.
,
Veljača 28, 2010
Ciljano forsiranje mrznje
Mike!Zaustavi se malo. Nakupilo se dosta toga kod tebe.Bojim se da imaš i skrivenu namjeru...
,
Veljača 28, 2010
za sve koji hodaju pozdravljamo ovaj potez Vladike jer i u Bijeljini slobodno se grade bogomolje drugih naroda takodjer pozdravljamo tekst gosp.Ante
,
Rujan 20, 2010
Pravoslavna crkva u Orašju
Dali ima negdje slika od Pravoslavne Crkve koja je bila u Orašju ?
,
Studeni 16, 2010
ИЗГРАДИЋЕМО ЦРКВУ
Kad dajete pojašnjenje neupućenim u početku teksta kažete da je u Orašju do 1992 godine živjelo oko 300 Srba što nije tačno,zapravo ih je bilo između 700 i 800 u samom gradu ne računajuči srpska sela u okolini.Dalje kažete da je pravoslavna crkva u ratnim razaranjima potpuno uništena i to je tačno ali zašto ne kažete ko je srušio crkvu u Orašju? Srušena je od strane 108 brigade HVO-a iz Orašja,dakle zajedno od strane Hrvata i Muslimana (kažu da se sada zovu Bošnjacii ovo nije prva pravoslavna crkva koja je srušena u Orašju.Orašje je do doseljanja Turaka iz Srbije sredinom XIX vijeka egzistiralo kao veće srpsko selo u kojem je postojala i srpska crkva i treba li nekome danas da smeta što Srbi obnavljaju svoju crkvu i što će je obnoviti,sviđalo se to nekome u Orašju ili ne sviđalo-baš nas briga.Orašje treba da nosi i obilježje srpskog grada što će naša crkva u svakom slučaju i biti,a na osveštanju temelja neki dan smo opet razvili srpsku zastavu u Orašju što opet nešto treba da znači.
,
Veljača 09, 2011
Napišite komentar |
Prikaži ili sakrij formu za unos
